Kun je als werknemer op staande voet worden ontslagen omdat je tijdens je ziekte meedoet aan een Hyrox? Die vraag lag onlangs voor aan de kantonrechter in Tilburg.

Werkneemster had zich ziekgemeld vanwege spanningen op het werk. Een maand later liet zij haar werkgever weten dat zij de ziekte van Pfeiffer en een zware keelontsteking had. Zij gaf aan dat zij van kleine inspanningen al moe werd en overdag veel sliep.

Twee weken later deed zij mee aan een Hyrox wedstrijd: acht keer één kilometer hardlopen, afgewisseld met zware fitnessoefeningen.

Werkgever ontdekte dit en sprak haar erop aan. Haar reactie was kort en krachtig: ‘sporten is gezond’. Kort daarna volgde een ontslag op staande voet. Terecht?

Niet de Hyrox, maar het vertrouwen

Werkneemster stelde dat het ontslag niet rechtsgeldig was.

De kantonrechter dacht daar echter anders over. Belangrijk is in dat kader dat de rechter het ontslag niet baseerde op de vraag of zij medisch gezien in staat was om een Hyrox te doen. Dat is een belangrijk onderscheid. Het is namelijk aan de bedrijfsarts om te beoordelen wat een zieke werknemer wel en niet kan. Het probleem zat in deze zaak in de vertrouwensbreuk.

De arbeidsrelatie was al eerder moeizaam verlopen. Partijen hadden meerdere keren gesproken over het herstellen van het vertrouwen. Tegen die achtergrond had de werkneemster haar werkgever zelf verteld dat zij door kleine inspanningen al moe werd. Dat zij twee weken later deelnam aan een zware fitnesscompetitie, zonder daarvoor een overtuigende verklaring te geven, was volgens de kantonrechter voldoende om het vertrouwen in een verdere samenwerking te verliezen.

Het ontslag op staande voet bleef daarom in stand.

Toch een transitievergoeding

Werkneemster had ondanks het ontslag op staande voet wél recht op een transitievergoeding, ook al is dat een beperkt bedrag. Hier kun je wel de nodige vraagtekens bij plaatsen! Een ontslag op staande voet betekent namelijk niet automatisch dat sprake is van ernstig verwijtbaar handelen. Daarvoor zijn bijzondere omstandigheden nodig. De kantonrechter vond het handelen van de werkneemster wel verwijtbaar, maar niet ernstig verwijtbaar.

Ook werkgever kreeg niet de volledige vergoeding die zij vroeg wegens het voortijdig beëindigen van het tijdelijke contract. De gevraagde € 18.804,60 werd gematigd naar € 2.106 bruto, omdat onvoldoende was onderbouwd welk daadwerkelijk nadeel de werkgever had geleden.

Welke les kunnen wij hieruit leren?

Deze uitspraak betekent uiteraard niet dat een zieke werknemer niet mag sporten. En ook niet dat iemand die kan sporten, daarom ook zou kunnen werken. De medische belastbaarheid is aan de bedrijfsarts.

Wel laat deze zaak zien hoe belangrijk consistentie en vertrouwen zijn in een arbeidsrelatie. Wie aan de werkgever vertelt dat kleine inspanningen al te zwaar zijn en vervolgens kort daarna meedoet aan een intensieve sportwedstrijd, kan daarmee (uiteraard afhankelijk van de omstandigheden) het vertrouwen ernstig beschadigen.

De Hyrox zelf leidde dus niet tot het ontslag. De combinatie van de voorgeschiedenis, de eigen verklaringen van werkneemster en haar deelname aan de wedstrijd leidde tot een vertrouwensbreuk.

Een interessante uitspraak over ziekte, vertrouwen en ontslag op staande voet.

Hoe zou u hebben geoordeeld?