Geen revanche voor deelnemer Miljoenenjacht

Het gerechtshof  heeft onlangs – net als de rechtbank - geoordeeld dat de deelnemer van Miljoenenjacht het spel niet mag afmaken.

Conclusie

In 2017 oordeelde de rechtbank1 dat een deelnemer aan Miljoenenjacht, nadat hij naar eigen zeggen per ongeluk op de rode knop had gedrukt, het spel niet verder mocht spelen. Dit oordeel is onlangs ook door het gerechtshof in hoger beroep2 bekrachtigd.

De feiten

U kent deze (uitzonderlijke) zaak  waarschijnlijk nog wel:. Een deelnemer aan Miljoenenjacht vond het onterecht dat hij moest stoppen nadat hij de rode knop had ingedrukt. Naar eigen zeggen had hij niet de intentie het spel daadwerkelijk te beëindigen en het aanbod van 125.000 euro van de bank te accepteren. Door de zenuwen had hij per ongeluk gedrukt. Hij gaf daarna ook onmiddellijk te kennen dat hij wilde doorspelen. In de spelregels was niets over de rode knop opgenomen. De deelnemer vindt dat alleen zijn wil om door te spelen had moeten gelden. Uiteindelijk bleek dat in zijn koffer ook nog eens de hoofdprijs van 5 miljoen euro zat .  Hij start een procedure om – kort gezegd  - het spel alsnog af te mogen maken.

De rechtbank

De rechtbank oordeelde echter anders. Dat de functie van de rode knop niet expliciet in de (aan hem uitgereikte) spelregels stond vermeld, maakt niet uit. Een regel hoeft niet geschreven te zijn om te gelden. Dat die regel bestond, was duidelijk. De functie van de rode knop (stop het spel en accepteer het aanbod van de bank) maakt al sinds lange tijd op onmiskenbare wijze onderdeel uit van het programma. Dat de deelnemer last had van zenuwen is niet relevant: Beheersing van zenuwen is namelijk inherent aan het spel. De mogelijkheid om te kunnen terugkomen op onder druk genomen beslissingen, zou in strijd zijn met de geest van het spel. Anders dan in het normale handelsverkeer zijn gebrekkige wilsuitingen in sport en spel “all in the game”. Aan de opmerking van de presentatrice (“Dan doen we toch net of je het niet gedaan hebt”) nadat de man op de knop had gedrukt, kan geen juridische betekenis worden ontleend. De vraag van de deelnemer (“Kan dat?”) en het antwoord van de presentatrice  dat ze dat niet weet en het zal vragen aan de spelleiding, moeten worden gezien als de verkenning van een mogelijkheid – die er uiteindelijk niet bleek te zijn – en niet als een overeenkomst.

Het Hof

De Miljoenenjacht deelnemer is van mening dat er geen sprake was van een ‘op rechtsgevolg gerichte wil’ tot het accepteren van het bod van de bank. Dat standpunt hield in hoger beroep ook geen stand.  De producent mocht er namelijk  ‘gerechtvaardigd op vertrouwen’ dat de druk op de rode knop betekende dat de deelnemer het bod van de bank aanvaardde.

De omstandigheden van het spel spelen daarbij een belangrijke rol: de aard van het spel, waarvan onderdeel uitmaakt de spanning waaraan de kandidaat is blootgesteld, en het feit dat binnen de context van het spel zeer beperkt onderzoek mogelijk is naar de wil van de kandidaat.  Het gerechtshof oordeelde (ook al staat dat niet in de spelregels te lezen) dat de functie van de rode knop op onmiskenbare wijze voor deelnemers voortvloeit uit het programma-format, waarmee kandidaten zich vooraf akkoord hebben verklaard alsmede dat het voor de deelnemer duidelijk was dat het drukken op de rode knop met zich meebracht dat een overeenkomst met de bank tot stand is gekomen. De deelnemer had overtuigend en resoluut, met een harde klap, op de rode knop gedrukt.

Wat leert u hiervan?

Overeenkomsten komen tot stand door aanbod en aanvaarding. Dit aanbod en deze aanvaarding zijn uitingen van de wil. Die uitingen kunnen in verschillende vormen  plaatsvinden: denk hierbij bijvoorbeeld aan een gesproken woord, geschrift, gebaar, gedraging (indrukken rode knop) en, onder bepaalde omstandigheden, door stilzitten. Het kan voorkomen dat de wilsverklaring van een partij door de andere partij anders wordt uitgelegd dan de verklarende partij feitelijk heeft bedoeld. Als die andere partij de betreffende verklaring onder die gegeven omstandigheden redelijkerwijze echter wel zo kon opvatten (dus: als het bij hem opgewekte vertrouwen gerechtvaardigd was) dan kan de verklarende partij (maar dat geldt ook voor de partij die aanvaardt) geen beroep doen op het ontbreken van zijn wil. Het is dus altijd van belang zeer goed na te denken ‘’alvorens de rode knop daadwerkelijk in te drukken’’.

Ron Crombaghs (advocaat)


1.  Rechtbank Amsterdam 13-09-2017 ECLI:NL:RBAMS:2017:6551

2.  Gerechtshof Amsterdam, 19-02-2019 ECLI:NL:GHAMS:2019:453

 

 

In de rechtszaal van het geweten wordt altijd zitting gehouden.
Goede kennis van de klant komt de kwaliteit van de advisering ten goede en genereert toegevoegde waarde.