Het nieuwe seizoen is begonnen!

We zitten alweer in mei en dat betekent dat het nieuwe wedstrijdseizoen is begonnen. Na een winter alleen maar trainen, trainen en nog meer trainen, mogen we nu laten zien hoeveel sterker en sneller we zijn geworden. Ik heb echt uitgekeken naar dit moment. Het afgelopen half jaar heb ik mezelf op tal van punten verbeterd. Basisconditie, uithoudingsvermogen, spierkracht en sprintsnelheid. Ik lijk een enorme sprong gemaakt te hebben. Ik zeg bewust lijkt, want ik moet het wel nog laten zien. Ik ben dan ook enorm gemotiveerd om te gaan knallen. Die witte muren in de garage heb ik nu wel genoeg gezien. Ik wil de straat op, ik wil racen!

Gelukkig hoef ik niet lang meer te wachten tot mijn eerste race. En dat is er ook meteen eentje om je vingers bij af te likken. Van donderdag 3 tot en met zondag 6 mei wordt in Oostende de eerste World Cup van het seizoen verreden. Van over de hele wereld komen para-atleten naar de Belgische kust om deel te nemen aan dit oh zo belangrijke toernooi. Voor ons als Nederlanders is dit namelijk ook meteen het kwalificatietoernooi voor het WK dat later dit jaar zal plaatsvinden in Italië. Deelname aan het WK is dit jaar voor mij echt het hoofddoel.

Maar goed, om daar te komen moeten we eerst komende week gaan ‘shinen’. In voorbereiding op Oostende heb ik de afgelopen weken nog hard getraind. Niet alleen binnen op de Tacx of buiten in het Heuvelland. Nee, ook door wedstrijden te rijden. Zo heb ik tijdritten geoefend in Almere en Arnhem en een wegwedstrijd gereden in Rotterdam. Met de data en ervaringen uit deze races ligt het aanvalsplan voor komende week klaar en ben ik ervan overtuigd dat ik ga knallen.

 

 

 

 

 

 

 

 


 


Wat een feest, tijdrijden...

Donderdagmiddag begint het feest met de tijdrit. Bijna 3,5 km rechttoe rechtaan over de boulevard, een U-turn, vervolgens weer dat hele pokkeneind terug om de laatste 2 km door het centrum te manoeuvreren met vier bochten naar links en twee naar rechts. Doe dit twee keer en je komt na 18 km helemaal leeggereden over de finish.

Kijk ik uit naar dit onderdeel? Ja en nee. Tijdrijden is eigenlijk nog niet echt mijn ding. Vooral niet als er lange rechte stukken in zitten waar de wind ook nog eens vrij spel heeft. Geef mij maar een technisch parcours. Ik moet mijn winst dan ook zien te halen in het technische gedeelte van het parcours. Bochten goed aansnijden en met veel snelheid uit die bochten komen. Die snelheid maakt het wel een heel vet onderdeel. Een half uur lang racen tegen jezelf. De pijn niet erkennen en maar blijven rammen ook al is je lichaam helemaal uitgeput.  Als ik iets goed kan, is het wel heel lang in het rood rijden. Op karakter en doorzettingsvermogen zo snel mogelijk naar die finish rijden. Zo gaan we het gewoon doen.

Nee, geef mij maar de wegrace!

Ik moet er wel voor zorgen dat ik nog enigszins iets overhoud van mijn lichaam, want zaterdagmiddag staat de wegwedstrijd op het programma. Acht rondjes van 8 km door Oostende. Ook dit parcours heeft zowel lange rechte stukken als een technisch gedeelte. En het allerleukste, de weg naar de finish loopt licht omhoog. Als ik ergens mijn kans zie, is het wel bij dit onderdeel.

In mijn klasse staan in totaal dertien handbikers op de startlijst, waaronder drie Nederlanders. Een mooie, sterke groep met veel kansen op succes voor ons als TeamNL. Ik ga er van uit dat er tijdens de race wel wat ontsnappingen zullen zijn, maar dat het uiteindelijk toch een massasprint gaat worden. Mijn tactiek? Proberen zo lang mogelijk in het peloton te blijven, tijdens de race niet veel energie verspillen door kopwerk of gaten dicht te rijden en dan tijdens de finale mee sprinten. Ik weet, het is een risico door te gokken op de eindsprint, maar ik geloof in mijn kunnen. Ik heb daarnaast ook het geluk dat de meesten mij nog niet echt kennen, nog niet weten wat mijn kwaliteiten zijn, en dus kan ik lekker vrijuit rijden in de schaduw van mijn teamgenoten.

Top 6, daar ga ik voor!

En dan wordt het zaak om bij de eerste zes te finishen. Doe ik dat, dan heb ik me officieel weten te kwalificeren voor het WK. Wil ik mijn kansen vergroten, dan moet ik een top 4 klassering rijden én niet als derde Nederlander over de streep komen. Bij een podiumplaats is het eigenlijk wel zo goed als zeker en kan de reis naar Italië alvast geboekt worden.

Mocht ik me weten te kwalificeren, dan is het toernooi sowieso geslaagd voor mij en wordt er ook wel een klein feestje gevierd op zaterdagavond. Maar het is belangrijk om tijdens de wedstrijden te focussen op het racen en niet teveel bezig te zijn met die kwalificatie eisen. Gewoon rijden zoals van te voren afgesproken met mijn trainer, en misschien wel het allerbelangrijkste: plezier hebben!

Mitch

 

 

In de rechtszaal van het geweten wordt altijd zitting gehouden.
Goede kennis van de klant komt de kwaliteit van de advisering ten goede en genereert toegevoegde waarde.