HET SLAPEND DIENSTVERBAND

In een eerder artikel werden door mij de wijzigingen in het ontslagrecht besproken. Eén van deze wijzigingen is, dat door de inwerkingtreding van de Wet Werk en Zekerheid (WWZ), de transitievergoeding per 1 juli 2015 ingevoerd is. Ingevolge de WWZ heeft een werknemer, die na twee jaar arbeidsongeschiktheid wordt ontslagen, eveneens recht op de transitievergoeding[1], waarbij de twee jaar arbeidsongeschiktheid meetellen als dienstjaren. Deze nieuwe regelgeving is veel werkgevers een doorn in het oog. De werkgever dient namelijk tenminste twee jaar (een groot deel) van het salaris aan de arbeidsongeschikte werknemer te voldoen en daarbovenop zou dan ook nog eens de transitievergoeding betaald moeten worden, welke vergoeding kan oplopen tot maximaal € 76.000 bruto[2][3].

Veel werkgevers nemen hierdoor het besluit om het dienstverband niet te beëindigen na twee jaar ziekte, maar een slapend dienstverband aan te houden. Zij hoeven dan geen salaris meer te betalen. Op deze manier wordt de transitievergoeding omzeild.

Is dit eigenlijk wel toegestaan?

Het gerechtshof Arnhem Leeuwarden heeft op 27 juli 2016 geoordeeld dat de keuze voor een slapend dienstverband niet onrechtmatig is. In deze zaak stapte een werknemer naar de kantonrechter met het verzoek de arbeidsovereenkomst te ontbinden onder toekenning van de transitievergoeding. De werkgever zou namelijk ernstig verwijtbaar handelen wegens het aanhouden van het dienstverband en derhalve het omzeilen van de transitievergoeding.

In deze kwestie werd door de kantonrechter de arbeidsovereenkomst ontbonden, maar er werd geen transitievergoeding toegekend.

Werknemer komt in beroep bij het Hof. Het Hof oordeelde dat er geen verplichting bestaat, ook niet als de reden van het in dienst houden het omzeilen van de transitievergoeding is, om een arbeidsongeschikte werknemer na twee jaar ziekte te ontslaan.  Volgens het Hof is er geen sprake van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van de kant van de werkgever. 

Uit deze uitspraak blijkt, dat het aanhouden van een slapend dienstverband niet onrechtmatig is.

Compensatieregeling

Inmiddels is er een wetsvoorstel ingediend[4] over de compensatie van de transitievergoeding bij langdurige arbeidsongeschiktheid. Om werkgevers tegemoet te komen in het probleem van de transitievergoeding bij langdurige ziekte zal er (waarschijnlijk) begin 2018 een compensatieregeling getroffen worden. De financiering van deze regeling komt uit het Awf (Algemeen Werkloosheidsfonds) en zal met terugwerkende kracht tot 1 juli 2015 ingaan.

Risico’s slapend dienstverband

Voor de volledigheid wil ik u als ondernemer erop wijzen, dat een slapend dienstverband risico’s met zich meebrengt:

-  Gedurende het slapend dienstverband dient aan de werknemer – voor zover mogelijk – passende arbeid aangeboden te worden. Indien de werknemer enige tijd deze passende arbeid verricht, kan dat gezien worden als de bedongen arbeid. Gevolg hiervan is, dat als een werknemer opnieuw ziek wordt, het risico bestaat dat er opnieuw twee jaar salaris betaald moet worden;

-   Doordat het dienstverband doorloopt, blijven de dienstjaren van de werknemer oplopen. Hierdoor wordt het bedrag aan transitievergoeding hoger. 

Ben dan ook voorzichtig met het aanhouden van een slapend dienstverband!

Mocht u over het slapend dienstverband en/of de compensatieregeling vragen hebben, neem dan contact met mij op.

Loes Plantaz (advocaat Arbeidsrecht)

 



[1] Artikel 7:673 van het Burgerlijk Wetboek.

[2] In 2017 wordt dit bedrag verhoogd naar € 77.000,00 bruto.

[3] Een werknemer die per jaar meer salaris ontvangt dan € 76.000, krijgt maximaal zijn jaarsalaris aan transitievergoeding.

[4] De Ministerraad heeft hiermee ingestemd.

 

In de rechtszaal van het geweten wordt altijd zitting gehouden.
Goede kennis van de klant komt de kwaliteit van de advisering ten goede en genereert toegevoegde waarde.