MITCH VALIZE STELT ZICH VOOR

Wie is Mitch Valize en wat wil Mitch bereiken over 4 jaar?

Ik ben 20 jaar en kom uit hartje Heerlen. De meeste mensen omschrijven mij als "een vrolijke en sociale jongen die overal 200% voor gaat". In het dagelijks leven studeer ik Gezondheidswetenschappen aan de Universiteit van Maastricht en daarnaast ben ik veel met sport bezig. Drie keer in de week ben ik te vinden op de voetbalvelden van RKSV Bekkerveld, waar ik trainer/coach ben van een meidenteam. Zelf doe ik ook nog aan sport in de vorm van handbiken en zitvolleybal, beide een paralympische sport.

Ik ben geboren met een congenitaal reductiedefect aan mijn linkerbeen. Eigenlijk komt het erop neer dat mijn linkerbeen niet volledig is ontwikkeld tijdens de zwangerschap, met als gevolg dat mijn boven- en onderbeen een stuk korter zijn en ik daarnaast geen kuitbeen heb. Afgelopen zomer heb ik een operatie ondergaan, waarbij mijn linkervoet is geamputeerd en het scheenbeen is gecorrigeerd. Een ingrijpende operatie, want tijdens het revalidatieproces zou pas duidelijk worden of de ingreep geslaagd was. Vanaf augustus ben ik dan ook minimaal 3 dagen in de week aan het revalideren bij Adelante in Hoensbroek.

Adelante is ook de plek waar ik kennis heb gemaakt met in eerste instantie het handbiken en later ook met zitvolleybal. Het handbiken was onderdeel van mijn revalidatietraject. Het is een ideale manier voor mensen met een amputatie of dwarslaesie om de conditie op pijl te houden. Van begin af aan vond ik het een gave, uitdagende sport waar ik mijn energie wel in kwijt kon. Toen bleek dat ik er ook nog talent voor had, duurde het niet heel lang of ik werd gevraagd om komende zomer deel te nemen aan de HandbikeBattle in het Kaunertal in Oostenrijk. Dit is een sportieve handbikewedstrijd tussen handbiketeams van revalidatiecentra uit heel Nederland met als strijdtoneel de 20 km lange klim richting de Kaunertaler gletscher in Tirol. Voor velen al een uitdaging om boven te komen, maar voor mij vooral om een goede tijd neer te zetten. Om dit doel te bereiken train ik vijf keer in de week, deels onder begeleiding van professionals, zoals een sportarts en fysiotherapeuten. 

Terwijl ik me al sinds november op deze manier aan het voorbereiden ben op de HandbikeBattle, ben ik in de tussentijd ook in aanraking gekomen met het zitvolleybal. Ook hier werd al snel duidelijk dat ik er talent voor heb en werd ik gevraagd voor de Nederlandse B-selectie. Om mij ook in deze sport zo goed mogelijk te ontwikkelen train ik één keer in de week mee met het 1e zitvolleybalteam van Holyoke in Belfeld en train ik daarnaast één keer in de maand met de Nederlandse B-selectie.

In een paar maanden tijd is mijn hele leven op zijn kop komen te staan, maar dan wel in positieve zin. Al die jaren ben ik nooit opgevallen als paralympisch talent, maar was ik ook niet zo geïnteresseerd in de paralympische tak van sport. Ik heb mijn handicap ook nooit als een beperking gezien. Ik kon namelijk gewoon lopen met een prothese en deed letterlijk alles wat anderen ook deden. Het maakte niet uit of we met vrienden gingen voetballen of fietsen, ik deed mee. Ik moest er misschien wel harder voor knokken, maar het lukte me wel.

En dat heeft de persoon van mij gemaakt die ik nu ben, enorm gemotiveerd om er alles uit te halen wat in me zit. Mijn doelen zijn dan ook gericht om over 4 jaar te schitteren op de Paralympische Spelen in Tokio! In welke sport(en) ik ga uitkomen is nog niet bekend. Naast het handbiken en zitvolleybal zijn er nog meerdere sporten waarvan de bonden interesse in mij hebben. Mijn voorkeur gaat echter uit naar het para-cycling, waar handbiken een onderdeel van is.

 

In de rechtszaal van het geweten wordt altijd zitting gehouden.
Goede kennis van de klant komt de kwaliteit van de advisering ten goede en genereert toegevoegde waarde.